Tranen zijn niet genoeg, mijn jongen!
Op 16 april 1945 werd het concentratiekamp Buchenwald
bevrijd. De Amerikanen dwongen tweeduizend burgers uit de
naburige stad Weimar dezelfde dag door het kamp te lopen,
en te kijken. Zij zagen tienduizenden uitgehongerde, zieke
en stervende mensen. Het waren de overlevenden van de
kampbevolking, aangevuld met duizenden joden, die te voet
waren aangekomen na hun Dodenmars uit Auschwitz en andere
plaatsen. Een Duitse jongeman werd het teveel: hij barstte
uit in tranen. Uit de anonieme hoop menselijke ellende
maakte zich een gestalte los. Hij ging naar de jongen toe
en zei: “Tranen zijn niet genoeg, mijn jongen”.
Op 4 mei herdenken wij de slachtoffers van de Tweede
Wereldoorlog, en van andere oorlogen. Dat is een
emotionele ervaring, ook voor mensen die persoonlijk geen
oorlog hebben meegemaakt. Als de geschiedenis anders was
gelopen hadden wij zelf in Buchenwald kunnen liggen op een
stinkende brits. Het is niet moeilijk om mee te lijden met
de slachtoffers. Herdenken doet werkelijk pijn. Maar wij
realiseren ons ook dat het mensen van onze eigen soort
zijn, die deze ellende aanrichtten. Gewone mensen werden
moordenaars, en kunnen dat opnieuw worden. Een gewone
samenleving in het moderne Europa bouwde fabrieken van de
dood. Slechts een kleine minderheid was en is in staat in
extreme situaties zijn menselijkheid te bewaren. Wij
hadden onder de slachtoffers kunnen zijn in Buchenwald,
maar ook onder de daders. Wij zien onze slechtste kant in
de ellende van een oorlog.
Daarom is medelijden niet genoeg. Tranen zijn nuttig, maar
onvoldoende. De herdenking van de doden van de Tweede
Wereldoorlog is belangrijk om onszelf als mens te leren
kennen. Herdenken is een opdracht aan onszelf en aan onze
samenleving. Door deel te nemen aan de herdenking spreekt
u uit dat u er niet mee kunt leven dat uw samenleving
mensen uitsluit. Dat u een samenleving eist die gewone
mensen aanzet tot solidariteit met de ander, en niet tot
moord.
Programma zondag 4 mei 2008
18.45 uur. Ontvangst van deelnemers in de
Sint-Martinuskerk te Beek
19.00 uur. Herdenkingsdienst. Wij zijn blij als
spreker te kunnen verwelkomen dominee Joan Röell,
voormalig predikant in Beek. Hij heeft een grote
betrokkenheid bij de herdenking van de Holocaust, en hij
heeft bijgedragen aan zowel de bouw van het Joods monument
in Beek, als aan de oprichting van de Stichting Herdenking
Oorlogsslachtoffers Beek.
Verder verlenen hun medewerking:
- Fanfare St. Caecilia Spaubeek o.l.v. dhr. Marc Doomen
- Kerkelijk zangkoor St. Caecilia Spaubeek o.l.v. dhr.
Fons Eijssen
- Leerlingen van de basisscholen.
- Vereniging COBMI Beek
- Aan het orgel mevrouw Berends-Eijssen.
Tijdens de herdenking kunt u een kleine bijdrage leveren
aan het monumentje voor de vijf inwoners van Beek in
Sobibor (Polen), die daar op 14 mei 1943 zijn vermoord.
19.50 uur. Opstellen aan de voorzijde van het
oorlogsmonument. Voor mensen die moeilijk ter been zijn,
zijn stoelen beschikbaar.
Voorlezen van de namen van Beekse oorlogsslachtoffers
20.00 uur. Twee minuten stilte
20.02 uur. Overdenking door de Edelachtbare Heer
drs. A.M.J. Cremers, burgemeester van Beek, gevolgd door:
krans- en bloemlegging.
Alle deelnemers en bezoekers zijn van harte uitgenodigd na
afloop een kop koffie te drinken in het Gemeentehuis.
|
